Rozpad związku z narcyzem ukrytym a przedłużona żałoba po stracie

Żal i opłakiwanie, czy też reakcje żałobne, kojarzą się z głównie ze śmiercią. Ale jest to stan, który może pojawić się po rozstaniu z kimś traktowanym jako kochany i ważny, a taki stan towarzyszy zdrowieniu po zakończeniu narcystycznej relacji.

Czytaj dalej

Zdrowienie po traumatycznej więzi – kilka wskazówek i ćwiczeń

Ludzie mają różną odporność psychiczną i w różnym stopniu powstają po doświadczeniu i rozpadzie związku miłosnego z partnerem cechującym się ukrytym narcyzmem. Takie doświadczenie ciągnie w dół psychologicznie, emocjonalnie i duchowo. Z początku po rozstaniu ważne jest zadbanie o możliwie bezpieczną przestrzeń dla siebie (co obejmuje bezpieczne relacje) i wzmacnianie poczucia siebie. Narcystyczna relacja miłosna jest tak surrealistycznym doświadczeniem, że potrzebne jest też dotarcie do nowej wiedzy, by zrozumieć co się stało.

Czytaj dalej

Jak ukryty narcyz „widzi” partnera? Cz. VI Po rozstaniu, które kończy związek – „ikonki”

Kiedy pryska fuzja ze stałym partnerem romantycznym i następuje rozstanie, ukryty narcyz* zostawia zwykle na pożegnanie maleńką, żarzącą się nadzieję, która podtrzymuje iluzję, że tam była miłość. A dzięki temu zatrzymuje expartnera w sieci potencjalnych zasobów paliwa, otwartego na odkurzenie (hoovering).

Czytaj dalej

Jak ukryty narcyz „widzi” partnera? Cz. V Dewaluacja i odrzucenie, które kończy związek – „obiekt prześladowczy” niewart („całkowicie zły”)

Przygotowując partnera romantycznego na stałe główne źródło narcystycznej podaży ukryty narcyz* testuje i formuje go tak, żeby nie stanowił zagrożenia narcystycznym zranieniem (odejściem, poniżeniem) oraz nie absorbował go sobą, ale dzielił się zasobami, dbał o prozę dnia codziennego i był zawsze w zasięgu, kiedy narcyz tego zechce. A poza tym dał mu żyć jak singiel. A co jeśli partnera nie daje się uformować? Partner – „obiekt prześladowczy” jest postrzegany jak wróg, od którego trzeba się wyzwolić (partner „niewart” narcyza) / umysłowy obraz partnera przemienia się w „całkowicie zły”. Następuje rozbicie współdzielonej iluzji i oderwanie się od „niewartego” partnera.

Czytaj dalej

Jak ukryty narcyz „widzi” partnera? Cz. IV  Dewaluacja – „symboliczna matka”

Jest to opcja rozwoju relacji, która jest po myśli ukrytego narcyza. Na tym etapie partner – „obiekt prześladowczy” jest postrzegany jako „symboliczna matka”, od której można się bezpiecznie separować / jego umysłowy obraz ma aspekt figury matczynej, ukryty narcyz szuka „idealnych obiektów”.

Czytaj dalej

Jak ukryty narcyz „widzi” partnera? Cz. III Dewaluacja – „obiekt prześladowczy”

Podczas narcystycznej idealizacji i bombardowania partnera romantycznego miłością ukryty narcyz* wykreował współdzieloną fantazyjną przestrzeń połączenia w jedności. Wchłonął mentalny obraz partnera i wpasował go w ramki „idealnego partnera”. Połączył się z nim w umyśle, dzięki czemu zyskał żywotność. Ale jest to stan przejściowy i w końcu nieuchronnie zaczyna się dewaluacja a partner jest postrzegany jako frustrujący „obiekt prześladowczy”.

Czytaj dalej

Jak ukryty narcyz „widzi” partnera? Cz. II Narcystyczna idealizacja – „idealny partner”

Na tym etapie partner jest postrzegany jako „idealny partner w połączeniu perfekcyjnego dopasowania” (ideał) / jego umysłowy obraz to „idealny partner”.

Z początku narcyz ukryty*, którego fałszywe ja jest kruche, o wyjątkowo niskiej i chwiejnej samoocenie, chce mieć towarzysza zabawy, przy którym sam poczuje się społecznie śmielszy i silniejszy.

Czytaj dalej

Jak ukryty narcyz „widzi” partnera? Cz. I „Paliwo” i ścieżka rozwoju relacji romantycznej

W ukrytym narcyzmie* kwestie rozwojowe we wczesnej relacji z matką (i później także z ojcem) nie rozstały rozwiązane pomyślnie. W tym mieszczą się deficyty powstałe w ciągu kilku pierwszych lat życia, ale patologiczny narcyzm ukryty intensywnie kształtuje się dalej w kolejnych latach po okres wczesnego wieku nastoletniego.

Czytaj dalej

Zdrowienie po rozstaniu z narcyzem ukrytym – kiedy cały Wszechświat chce Ci pomóc. Cz. III: Tu, gdzie wszystko się kończy i wszystko się zaczyna…

W zamyśle ten tekst miał być syntetycznym ujęciem procesów zachodzących podczas zdrowienia po związku z narcyzem ukrytym*, przedstawionych z perspektywy archetypowej. Jednak temat wydaje mi się tak ważny i tak wiele dzieje się wtedy w psychice, że tekst wyszedł rozbudowany – proponuję więc zrobienie sobie czegoś do picia i przyjęcie wygodnej pozycji. Zapraszam w drogę rozumienia archetypowego świata… 

Czytaj dalej

Zdrowienie po rozstaniu z narcyzem ukrytym – kiedy cały Wszechświat chce Ci pomóc. Cz. I: Gdyby ludzie słuchali intuicji nie wchodziliby w bliskie związki z narcyzami… 

Nawet kiedy już nastąpiło fizyczne odseparowanie, to odseparowanie psychiczne od ukrytego narcyza (lub ukrytej narcyzki)* i osadzenie się w sobie na własnych wartościach w oczyszczonym sercu zabiera wiele czasu. Oderwanie się narcyza ze współdzielonej iluzji rozbija ją, ale partner wciąż jest w niej z nim psychicznie sklejony, energetycznie uwikłany. I chociaż ukryty narcyz ruszył dalej, to odpadanie z iluzji napawa partnera lękiem. Osłabiony i przerażony wypadł poza ramy czasu do cienia psychiki, z którego mroków odrywają się strzępki wypartej lub zniekształconej kiedyś prawdy. Ukryty narcyz sprowadził do innego wymiaru, w miejsce pełne lęków i braku wewnętrznego poczucia bezpieczeństwa, gdzie jest coś, co trzeba znaleźć w ciemności i uzdrowić.

Nawet kiedy już nastąpiło fizyczne odseparowanie, to odseparowanie psychiczne od ukrytego narcyza (lub ukrytej narcyzki)* i osadzenie się w sobie na własnych wartościach w oczyszczonym sercu zabiera wiele czasu. Oderwanie się narcyza ze współdzielonej iluzji rozbija ją, ale partner wciąż jest w niej z nim psychicznie sklejony, energetycznie uwikłany. I chociaż ukryty narcyz ruszył dalej, to odpadanie z iluzji napawa partnera lękiem. Osłabiony i przerażony wypadł poza ramy czasu do cienia psychiki, z którego mroków odrywają się strzępki wypartej lub zniekształconej kiedyś prawdy. Ukryty narcyz sprowadził do innego wymiaru, w miejsce pełne lęków i braku wewnętrznego poczucia bezpieczeństwa, gdzie jest coś, co trzeba znaleźć w ciemności i uzdrowić.

Czytaj dalej

Zautomatyzowana armia psychicznych mechanizmów obronnych ukrytego narcyzmu

Ukryty narcyz chce, żeby stały partner miłosny wierzył w nierealistyczną wersję fałszywego ja i je dowartościowywał, oraz by wpasował się w zniekształconą przez narcyzm wizję świata i jej nie zagrażał. Stały partner żyje z nim w alternatywnej rzeczywistości, którą trudno zrozumieć. Zaczyna wątpić w siebie i swój osąd; myśli, że to z nim coś jest nie tak.

Czytaj dalej

Czy powiedzieć ukrytemu narcyzowi, że jest narcyzem? Część V „Okazja do uczenia się o sobie, innych i świecie”

Często to, jak myślimy i działamy w jakimś momencie, zależy od stanu psychicznego. A zdrowienie po traumatycznej więzi jest bardzo osobistą drogą. Każdy ma w różnych momentach własne decyzje i ich konsekwencje, z którymi trzeba się przed sobą we własnym sercu rozliczyć.

Czytaj dalej

To była narcystyczna przemoc. Więc dlaczego tak trudno mi odżałować tę miłość?

Żeby rzucić trochę światła tam, gdzie można znaleźć przynajmniej część swoich własnych odpowiedzi na zadane w tytule pytanie, zacznę od krótkiego wstępu na temat psychologii bliskości. Jest to ważne, ponieważ narcystyczny związek odtwarza dynamikę początków pierwszej życiowej więzi, która jest przestrzenią kształtowania się psychiki dziecka oraz jego podmiotowości. Taka więź dziecka i matki jest dla niego pierwszą miłością, która może wzbogacać psychologicznie, ale i niszczyć.

Czytaj dalej

Surrealistyczny związek i rozstanie z ukrytym narcyzem – kilka pytań i odpowiedzi

Narcystyczne fałszywe ja jest psychologiczną strukturą związaną z okresem formowania się ego z rdzennego prawdziwego Ja. Ma ono niektóre właściwości Ja, ale brakuje mu połączenia z prawdziwym Ja, a więc i duchowych wartości, które są w prawdziwym rdzennym Ja. Stąd i niezdolność do autentycznej refleksji, ponieważ to nie ego porozumiewa się z Ja ale narcyzm (narcystyczne „ego”) z fałszywym ja. Pomiędzy fałszywym ja a narcyzmem następuje odzwierciedlanie. Ukryty narcyz (jako fałszywe ja) uważa narcystyczne potrzeby, sądy i oczekiwania za własne. Własne czyny zaś tłumaczy sobie przez narcystyczny filtr rozumienia rzeczywistości.

Czytaj dalej